Spanky art as a weapon Weblog


*ทริปพะงันคนหนุ่ม!!เกิดเป็นหนุ่มกัน2อาทิตย์!!;) BE A MAN AT KOH PHANGAN&KOH TAO!9-20MARCH2009* part1 เกริ่น**
March 26, 2009, 8:57 pm
Filed under: life, ZuperteenageDec*

1
                                     สวัสดีครับเพื่อนๆพี่ๆน้องๆที่แวะเวียนเที่ยวเล่นในบล็อคแห่งนี้;) หลังจากได้ลุยผ่านงานหนักในช่วงต้นปีที่ผ่าน ทั้งงานไทเกอร และอีกหลายงานที่ยังไม่ได้โชว์
มันก้อถึงเวลาแล้วสินะ เมื่อลมร้อนพัดโชย**—-หรอวะ*—มา เมือ่ถึงเวลาที่เราต้องเปิดแอร์มากกว่าทุกครา*–จนแน่*—–เอาละ ในเมื่อแมร่งร้อนอบขนาดนนี้ จะทนร้อนอบๆอยู่ในเมืองทำพรือ!!
ไปร้อนรักลมแดดกันที่ทะเลดีกว่า  และก้อได้เวลาติดเกาะประจำปี เย้!!!time to live in koh phangan!!!

**ก่อนอื่นต้องขอแจ้งว่าบล็อคเซตนนี้จะยาวมาก ผมอยากนำเสนอเนื้อหา รายละเอียดเกี่ยวกับทริปนี้ เพื่อว่าจะเป็นประโยชน์สำหรับผู้อยากไปท่องเที่ยวเกาะพะงันอย่างเราๆบ้าง เกาะพะงันไม่ได้มีดีที่ฟูลมูนนะครับ**
                                   โดยปกติแล้ว การไปพักร้อนที่พะงันเนี่ย ผมไปเป็นประจำทุกปีมิมีขาด ด้วยเหตุที่รักเกาะนี้มั่กๆ ธรรมชาติ สายลม แสงแดด และ บิกินี่;)55+ ไปบ่อยจนเพื่อนมักจะบ่นว่า มึงไปอีกแล้วเรอะ!!*–เรื่องของกรูครับ
ไม่รู้สินะ เกาะพะงันมันช่างมีมนขลังสำหรับผม และผมก้อไม่ได้รักที่มันมีปาตี้เท่าไหร่นัก ทุกครั้งที่ไป ก้อพยายามจะไม่ไปชนกับปาตี้  เพราะผมต้องการไปชิลๆพักผ่อน
และโดยทุกปี ผมมักจะไปกะแควน*—ฮิ้ววว เขิล*—–ไปสวีวี่กัน แต่ปีนี้สุดที่รักเริ่มชีวิตการทำงานแบบสาวออฟฟิต เทอมิอาจจะไปชิลกับผมเปนระยะเวลายาวนานดั่งเช่นเคยได้*—แต่ใจมันคิดฮอดเกาะ
*—-ดั่งฟ้ามาโปรด เมื่อในวงน้ำอำพันของสมาคมซุปเปอรวัยรุ่น น้องสุดเลิฟ ม่อน,เป้า มีโปรเจค จะไปเซอเวยเกาะพะงันเพื่อทำธุรกิจบางอย่าง *–เข้าทางโจร*–ตั้มขอเสือกแจมในบัดดล โดยใช้อำนาจรุ่นใหญ่ มึงไปไหนกูไปด้วย!!!
                                     โปรเจคนี่ถูกร่างอย่างหยาบๆและเมาๆ*—เพราะคุยไปดื่มไปตลอด*—–แล้วก้อยังมิได้ข้อสรุปใดๆ เพราะต่างคนต่างติดงาน จากที่ร่างกันไว้ว่าจะกุมพา ยาวมาจนมีนา และเรยลงมติกันว่า ถ้าไม่ได้ไป แมร่งจะไม่ได้ไปกันแน่ๆ
ไอ้เรามันชาวฟรีแลนด์!!!ชีวิตเป็นของเรา!!!!ไปเรยวัยรุ่น!!!! และคราว!!นี้แมร่งจะโคตรวัยรุ่นเพราะ 1.เราตั้งใจไปชนกะฟูลมูนปาตี้  2.ไปกัน2อาทิตย์  3.ไปกันแบบหนุ่มไร้แฟนมาคุม!!!!!!!!!!!!*—หุหุหุ;))
จากข้อที่3นี่ ขอแอบ หุหุหุ คนเดียวก่อน อิอิอิ55+
และอย่างที่ว่า ต่างคนต่างเร่งเครียรงาน สุดท้ายวันที่จะเดินทางก้อเปนคืนก่อนวันฟูลมูนวันเดียว ซึ่งเป็นอะไรที่ฉุกละหุกมาก ไอ้ตัวกระผม งานดั้นเข้า งานเก่าก้อปรับแก้งานไหม่ก้อมา*–เยกเปก!!*—เครียดอดนอน พาลแอบอยากจะเลื่อนทริป
แต่ก้อแอบไปซื้อแว่นสน็อกเกิลไหม่*–แรด*—-และถึงขั้นอาสาไปซื้อตั๋วไห้ชาวคณะ เพราะกลัวจะอดไป ทั้งๆที่งานก้อค้างคา*—แรดกำลัง2
และความซวยก้อมาเยือน ผลสภาพร่างกายจากการอดนอน*+เครียด*+บุหรี่จัด  ร่างกานผมก้อเกิดการเตือนขึ้นมา แต่เราก้อไม่หวั่น อัดยาคิดว่าน่าชิล สุดท้ายเช้าวันก่อนเดินทาง ไข้แดก!!!*—สัดหมา!!!!*—-อาการทอนซิลอักเสบประจำตัวชาวร็อคอย่างผมแมร่งมา
เสือกมาผิดวัน นอนไข้แดก หัวหมุนติ้วๆอะไรก้อฉุดไม่อยู่แล้ว งานก้อยังไม่ดิวไม่จบ เศร้าครับ เศร้ามาก มองกองเสื้อผ้าที่เตรียมยัดเข้ากระเป๋า มองแว่นสน็อคเกิ้ลและครีมกันแดด………………เศร้าสัด*–บอกตรงๆไม่พรือ*–สำเนียงใต้
คงไม่สนุกแน่ถ้าต้องไข้ขึ้น40องศา ขณะเดินทาง หรือแม้ว่าอยู่ทะเลก้อเหอะ……………10.00 ของวันที่9 ผมตัดใจครับ…..ตัดใจขอนอนตายอยู่กทมดีกว่าจะลากสังขารไป……….งานก้อไม่เสด……………………………..หมาก้อยังไม่ได้เอาไปฝาก……………………..เรื่องรุมเร้า!!
ช่วงบ่ายตัดสินใจโทรหาม่อนเปนคนแรก…………บอกว่าคงไปไม่ได้แล้ว มึงแวะมาเอาตั๋วไปแล้วกัน…..จิงหรอพี่ ไม่ไหวจิงหรอ ……เออไม่ไหวจิงวะ………….เศร้า+ไข้แดก…………………………. ต่อมา โทรเป้า เอ่ยวลีเดียวกัน แต่ไอ้เป้านึกว่ามุข*–สาดดด*—–แต่เป้าได้เอ่ยวลีว่า…
” ลองดูบ่ายๆสิพี่ เพื่อไปไหววว ววว..ว…ว…วว” เอาละสิ ด้วยใจที่ยังวัยรุ่นอยู่ ไข้แดกไปครุ่นคิดไปจะทำยังไง้!!! หมาก้อยังไม่ได้เอาไปฝากแม่ งานก้อไม่เสด ไข้แดก เวลาก้อกระชั้นเข้ามาเรื่อย!!!!!!!!!!!!!!!!……………………หลับแม่งเรย
บ่าย3.30 ตื่นมาพร้อมกับไข้ที่ลดลง แต่มันกลับมาอีกแน่ เอาไงดีวะ*-สาด*—-เอ้าลองของ ลองดูซักตั้ง จะทำไงกับเวลาที่เหลือและร่างกายที่ทรุดโทรม ใจโทรมๆอย่างเราๆ   เริ่มแรก โทรหามารดา บอกอาการไป*–แม่ผมเป็นพยาบาลครับ*—และถามว่าขอแวะฝากหมากลับบ้านพร้อมแม่ตอนเลิกงานเรยได้มั้ย
และขอไห้ฉีดยาไห้หน่อย*—คือจัยคิดว่า อย่างน้อยถ้าไปไม่ไหวจิงๆ ตอนนอนป่วยก้อไม่มีหมามากวน การไข้ขึ้นแล้วหมามาชวนเล่นนี่ไม่ใช่เรื่องสนุก!!!*—แม่บอกมาโลด!!!
                                      ตอนแรกก้อหวั่นว่าแม่จะห้ามปราม ที่ไหนได้ แม่เอ่ย เสียตังแล้วไปเหอะ!!!*–แม้แต่แม่ก้อวัยรุ่น*–พร้อมกับ บรรจงแทงเหล็กแหลมเข้าเส้นเลือดดำของลุกชายอย่างบรรจง………………พร้อมกับไห้ยามาชุดไหญ่สารพัดโรค พร้อมกำชับอย่าเพิ่งเล่นน้ำ*–แต่ไม่ได้ห้ามกินเหล้า*–ยังไง ยังไง
ขอบคุณแม่และฝากฝังหมาตัวแสบกับแม่เรียบร้อย *–ขอบคุณครับแม่ *–โอเชจบไป2เรื่อง  ก้อรีบบึ่งมอไซวินมา ย่านที่พักเพราะเดิมทีนัดม่อนเป้ามาเอาตั๋วเพราะคิดว่าจะไม่ไป*—–กลับมาถึงห้องนั่งมึนอยู่ชั่วครู่  ม่อนเป้ามารับตั๋ว ลงไปรับมันมาห้องด้วยหน้าซีดๆใจโทรมๆ*–แต่….
บอกน้องว่า กรูตัดสินใจจไปเสี่ยงตาย กับพวกมึง!!!งานนี้แดงกะเปี้ยกจะขาดหัวเรือไหญ่อย่างหมู่เชียรได้อย่างไร นิวแลนด์เราบุกเบิกก่อนครัย!!!!*—โอเช หลังจากดีใจที่จะร่วมเดินทางแล้ว ก้อมาเหวอแดกกับกระเป๋าไอ้เป้า ซึ่งมันเลกมากกกกกกกกกกกกกก ห่า2อาทิตย์ ใบติดเดียว ตั้ม ม่อนนี่ใบเท่าคววาย
โอเช แล้วก้อเริ่มานั่งเครียรงานชิ้นสุดท้าย ส่วนงานที่เหลือ ช่างแมร่ง!!!!! ม่อนเป้าลงไปเดินเล่นหาข้าวกิน แต่กลับขึ้นมาด้วยเบียร4กระป๋อง beer time*–ห่าเอ้ย*—-อยากแดกบ้าง*–แต่ป่วยและต้องปั่นงาน 18.30 ม่อนเป้าคิดว่าจะมุ่งหน้าไปข้าวสารก่อน เพื่อไปเชคอินตั๋ว เราโอเคซัดงานต่อไป
มือเปนระวิงครับมือเป็นระวิง เหงื่อแตกเนื่องจากไข้ลด ยาแม่นี่เยี่ยมจิงๆ ดั่งกลอนบทนี้*
                                                                                       *   ทำงานไป จัดเป๋าไป ใจระทึก
                                                                                           จิตระลึก นึกถึงเกาะ ไปถึงไหน
                                                                                      แดดร้อนร้อน สาวตัวเกรียม ช่างโดนจัย
                                                                                         คิดไปไกล จนสุดท้าย นั่งโหลดเมล*
  20.20 ระหว่างรอโหลดเมลไฟลมหาไหญ่ เรื่องตื่นเต้นก้อบังเกิด เมือ่ม่อนเป้าโทรมา พี่รถจะออก *—ฉิบหาย!!!*—ห่าก้อรถบอกออก3ทุ่มไง*—สาดทำไงนิ*—–เค้าบอกคนเต็มออกเรยพี่ รีบมา มอไซโลด!!! *-เชเช รีบเอาน้ำราดตัว เมลก้อยังโหลดไม่เสด……. เชคของลำดับสุดท้าย เมลโหลดเสด พร้อมกับข้อความที่ว่า
“งานส่งไปหมดแล้ว แล้วผมก้อจะไม่อยู่กทมแล้วด้วย2อาทิตย55+หวังว่าทุกอย่างคงไปได้สวยนะ ลาก่อน!!!!! ” *–หมายฟามว่า กรูจะไม่แก้ไรอีกแล้ว พวกเมิงช้าเองนะสาดดดดดด *—-ปิดคอม วิ่งลกมาหามอไซ เจอลุงผมขาวพร้อมกับฮอนด้าดรีม บอกข้าวสารโลด!!!เท่าไหร่ก้อไป พร้อมกับที่ม่อนเป้าโทรมาเปนระยะๆ มายังพี่ รั้งไม่ไหวแล้ว
แล้วลุงครับ เอื่อยมาก ชิลมาก ชิลไป………โทรสัพที่สั่นตลอดเวลา ใจกรูระทึกมากกกกกกกก..สุดท้าย20.45 ด้วยความใจดีของลุงรถบัส ที่รอไห้ ผมก้อมาทัน คนสุดท้าย จ้าบ!!*—กรูไม่ผิด มึงบอกรถออก21.00เว้ย!!!
และก้อล้อหมุน;)พร้อมกับหนังเรื่อง สปาตั้น เรื่องบทรถไม่มีอะไร เนื่องจากผมลุ้นว่าไข้จะกลับอีกมั้ย ไปตลอดคืน นอนไม่หลับ ยาวไปถึงพะงัน นั่งดูน้องหลับ พี่ก้อสุขจัย เยดเข้!!!
จบภาคเกริ่นด้วยระยะยาว ;)เด๋วต่อกันที่เกาะโลด!!!
รูปซักนิส เป็นน้ำจิ้ม
-การเดินทางของชาวหนุ่ม และน้ำเกาะขวดแรกที่เราดื่ม

2
-บรรยากาศหน้าห้องพัก

3
-วิวหาดขอมอันสุขสงบ สำหรับคนหนีร้อนไม่ก้อหนีรัก

4
-อีกมุมที่ตื่นมาต้องเจอ

51


3 Comments so far
Leave a comment

กล้องเป้าปาร์ตี้
กล้องพี่ตั้มสถานที่
กล้องม่อนเหมือนไม่มี(แต่ถ่ายใต้น้ำแจ่ม)

Comment by เป้าครับ

เดี๋ยวก็ได้กันเอง 555
;0)

Comment by pongthep

หืมมมเเบบนี้มันน่าเติมนะพี่นะ 555

Comment by stamper




Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s



%d bloggers like this: